Έρευνα της ασφαλιστικής εταιρείας Hellas Direct έφερε στο φως, ότι η πιθανότητα να τρακάρουμε με το αυτοκίνητό μας είναι πολύ μεγαλύτερη, αν κινούμαστε σε γνώριμα μέρη κοντά στο σπίτι μας παρά σε απομακρυσμένες -και ενδεχομένως άγνωστες- περιοχές.

Τα στοιχεία της έρευνας συμβαδίζουν με αντίστοιχα αποτελέσματα από το εξωτερικό και είναι ξεκάθαρα, αφού σχεδόν το 40% των τροχαίων ατυχημάτων γίνεται σε απόσταση έως 2,5 χιλιομέτρων από την κατοικία μας και άλλο ένα ποσοστό της τάξης του 15,10% σε ακτίνα μεταξύ 2,5 και 5 χιλιομέτρων από το σημείο μόνιμης διαμονής μας. Με άλλα λόγια, πάνω από τα μισά τρακαρίσματα σημειώνονται σε απόσταση έως 5 χιλιομέτρων από το σπίτι μας, όταν το ποσοστό για αποστάσεις 10 έως 20 χιλιομέτρων μειώνεται στο 11,56% και 20 έως 50 χιλιομέτρων μόλις στο 5,4%.

Το μόνο «ευχάριστο» σε αυτή την υπόθεση, είναι το γεγονός, ότι η μεγάλη πλειοψηφία των τροχαίων ατυχημάτων κοντά στην κατοικία μας αφορά ελαφρά περιστατικά με λίγες λαμαρινοζημιές, με πιο συνηθισμένη περίπτωση το τρακάρισμα με παρκαρισμένο όχημα.

Γιατί καταγράφονται όμως πάνω από τα μισά τροχαία ατυχήματα σε γνώριμο περιβάλλον του οδηγού; Η αιτία είναι η ρουτίνα, που μας κάνει να υποτιμούμε και να παραβλέπουμε ενδεχόμενους κινδύνους πλησιάζοντας στο σπίτι μας. Η εντύπωση, ότι γνωρίζουμε τον δρόμο «με κλειστά μάτια» μας κάνει πιο απρόσεκτους και αφηρημένους, οπότε δεν συγκεντρωνόμαστε στην κυκλοφορία και κάπως έτσι συμβαίνουν πολλά τροχαία ατυχήματα.

Συνηθισμένα λάθη

Απόδειξη αυτής της νοοτροπίας είναι και το γεγονός, ότι παραβιάζουμε ευκολότερα π.χ. τον κόκκινο σηματοδότη σε γνωστό σημείο, επειδή θεωρούμε ότι ελέγχουμε την κατάσταση, ενώ δεν φοράμε ζώνη ασφαλείας (ή κράνος οι μοτοσικλετιστές) με το ακλόνητο επιχείρημα, ότι «έλα μωρέ, εδώ δίπλα πάω». Κάτι ανάλογο ισχύει και με την κατανάλωση αλκοόλ, όταν τα πίνουμε κοντά στο σπίτι μας, οπότε πιστεύουμε ότι δεν πειράζει να οδηγήσουμε λίγα λεπτά λίγο ζαλισμένοι.

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν, ότι οδηγώντας πιο προσεκτικά και συνειδητοποιημένα ακόμη και σε κοντινές αποστάσεις από την κατοικία μας, μπορούμε να μειώσουμε θεαματικά τον αριθμό των τρακαρισμάτων. Το βασικό είναι να συμπεριφερόμαστε, σαν να βρισκόμαστε σε μια εντελώς νέα περιοχή για εμάς και να οδηγούμε συγκεντρωμένοι και έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε κάθε ενδεχόμενο, φορώντας ακόμη και στις πολύ σύντομες διαδρομές τη ζώνη ασφαλείας και το κράνος.

Ο Λιούις Χάμιλτον, αποκάλυψε ότι από πολύ μικρή ηλικία «έδωσε μάχη» με την κατάθλιψη, καθώς αντιμετώπιζε την πίεση της καριέρας του στους αγώνες αυτοκινήτου, σε συνδυασμό με τον εκφοβισμό στο σχολείο.

Ο 39χρονος Βρετανός «πιλότος», προχώρησε στην αποκάλυψη σε συνέντευξη στους «Times», όπου επεσήμανε ότι συμμετέχει σε ανταγωνιστικό επίπεδο από την ηλικία των έξι ετών.

«Νομίζω ότι οφείλεται στην πίεση των αγώνων και στον εκφοβισμό στο σχολείο. Δεν είχα κανέναν να μιλήσω», τόνισε ο Χάμιλτον.

«Έχω παλέψει με την ψυχική υγεία στην ζωή μου και την κατάθλιψη από πολύ νωρίς όταν ήμουν 13 ετών. Όταν ήμουν στα 20, πέρασα μερικές πολύ δύσκολες φάσεις».

Ο Χάμιλτον έκανε ντεμπούτο στη Formula 1 το 2007 (21 ετών) και έγινε ο πρώτος μαύρος οδηγός στα χρονικά, ενώ κατέκτησε το πρωτάθλημα την το 2008 και το 2020 έφθασε στα επτά παγκόσμια πρωταθλήματα.

Ο Βρετανός οδηγός, επεσήμανε πως νοιώθει πιο ώριμος από ό,τι ήταν νωρίτερα στην καριέρα του:

«Μαθαίνεις για πράγματα που σου έχουν περάσει από τους γονείς σου, παρατηρώντας αυτά τα μοτίβα, πώς αντιδράς στα πράγματα και πώς μπορείς να τα αλλάξεις. Οπότε ό,τι μπορεί να με εξόργιζε στο παρελθόν, δεν με θυμώνει σήμερα».

Ο Χάμιλτον είπε ότι έχει εφαρμόσει σιωπηλές υποχωρήσεις για να βελτιώσει την ψυχική του υγεία κι επειδή η συζήτηση με έναν θεραπευτή πριν από χρόνια δεν βοήθησε, θα ήθελε να βρει έναν στο μέλλον.

Πέρυσι, ο Χάμιλτον είχε εξομολογηθεί ότι έπεσε θύμα ρατσισμού ακόμα και όταν ήταν μαθητής σχολείου.

{https://x.com/fastpitstop/status/1617099442263584770}

«Ήμουν θύμα bullying από την ηλικία των έξι ετών. Στο σχολείο ήμουν το ένα από τα τρία παιδιά με διαφορετικό χρώμα δέρματος και τα μεγαλύτερα, δυνατότερα παιδιά μου πετούσαν μπανάνες και με αποκαλούσαν "νέγρο". Ήταν δύσκολο να έχω ανθρώπους να με αποκαλούν μπάσταρδο και να μην ξέρω πού ανήκω» είπε ο Βρετανός οδηγός.

Ο συχνός καθαρισμός του εσωτερικού του αυτοκινήτου μας είναι απαραίτητος για λόγους υγιεινής. Αυτό προκύπτει από έρευνα βρετανικού πανεπιστημίου, σύμφωνα με την οποία εντοπίστηκαν στην καμπίνα επιβατών των εξετασθέντων Ι.Χ. περισσότερα βακτήρια από ό,τι σε μια συνηθισμένη τουαλέτα.

Οι ερευνητές έβαλαν στο μικροσκόπιο τους πέντε διαφορετικά μοντέλα ηλικίας δύο έως 17 ετών. Στα τρία από τα πέντε αυτοκίνητα μετακινούνταν επιβάτες και κατοικίδια ζώα, ενώ στο ένα αποτελούσε το πλήρωμα μόνο ο οδηγός και το κατοικίδιο του. Τα αυτοκίνητα αγοράστηκαν μεταχειρισμένα και ακολούθως ελέγχθηκε το εσωτερικό τους για την ύπαρξη μικροβίων σε σύγκριση με αντίστοιχα δείγματα από τουαλέτες.

Τα αποτελέσματα εκπλήσσουν, αφού πολλοί θα περίμεναν, ότι το πιο βρώμικο μέρος ενός Ι.Χ. θα ήταν το τιμόνι του, ωστόσο τελικά αποδείχθηκε ότι ήταν το πιο… καθαρό και ότι επιβαρύνεται με τα λιγότερα βακτηρίδια. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι η μεγαλύτερη εστία μόλυνσης για τους επιβάτες ενός Ι.Χ. είναι ο χώρος αποσκευών του, ενώ τα αναλυτικά αποτελέσματα για τα 6 σημεία που ερεύνησαν, ήταν τα εξής:

• Χώρος αποσκευών, 1.425 βακτηρίδια.
• Κάθισμα οδηγού, 649 βακτηρίδια.
• Επιλογέας ταχυτήτων, 407 βακτηρίδια.
• Πίσω κάθισμα, 323 βακτηρίδια.
• Ταμπλό αυτοκινήτου, 317 βακτηρίδια.
• Τιμόνι, 146 βακτηρίδια.

Επίσης, διαπιστώθηκε ότι όσο μεγαλύτερης ηλικίας είναι ένα αυτοκίνητο, τόσο περισσότερα βακτήρια εντοπίζονται στο εσωτερικό του. Αυτό σημαίνει, ότι στα παλαιότερα Ι.Χ. είναι αναγκαίος ο συχνότερος καθαρισμός τους, ενώ η αγορά ενός μεταχειρισμένου αυτοκινήτου πρέπει να συνοδεύεται απαραιτήτως με έναν βιολογικό καθαρισμό και απολύμανση της καμπίνας επιβατών.

Οι επιπτώσεις για την υγεία των επιβατών μπορεί να αποδειχθούν σοβαρές, καθώς τα βακτήρια που εντοπίστηκαν μπορούν να προκαλέσουν -μεταξύ άλλων- διάρροια, προβλήματα στο αναπνευστικό και λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος.