Εχει στοιχειώσει την Αριστερά…

Και αίφνης… Και ενώ όλα πήγαιναν νεράκι γάργαρο και χελιδόνι της άνοιξης και μελωδία της ευτυχίας για την ημετέρα Αριστερά εξ ημετέρων και εξ ευωνύμων… Προέκυψε στο μικρό σπίτι στο λιβάδι με τις παπαρούνες και τα μοσχομπίζελα, στα καλά καθούμενα και στην καλή χαρά, αιφνιδίως και αναπάντεχα, κάτι σαν σφαλιάρα ουρανοκατέβατη, μια… διαγραφή: Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτης Φάμελλος διέγραψε από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος [που για να τα λέμε όπως είναι και όχι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα είναι κόμμα απόκομμα του παλιού ΣΥΡΙΖΑ που, εν τω μεταξύ, από τις εκλογές και μετά, έσπασε στα τρία] τον βουλευτή και στέλεχος του κόμματος Παύλο Πολάκη.

Οι λόγοι που επικαλέστηκε για τη διαγραφή ο κ. Φάμελλος και η αντίκρουση του (διαγραφέντος) κ. Πολάκη είναι δημοσιοποιημένοι και όποιοι ενδιαφέρονται για λεπτομέρειες και λοιπές διευκρινίσεις μπορούν εύκολα να τα πληροφορηθούν. Εκείνο που με παρακίνησε στο σημερινό χρονογράφημα είναι αυτή η αναθεματισμένη λέξη ΔΙΑΓΡΑΦΗ, που έχει στοιχειώσει την Αριστερά από τα γεννοφάσκια της, κάτι σαν σήμα κατατεθέν, trade mark, σαρξ εκ της σαρκός της. Σκήνωμα σε ταρίχευση που αναγεννιέται, οσάκις ηγέτης αριστερού κόμματος έχει λόγους να επιδείξει πυγμή εναντίον στελέχους που ασκεί κριτική στην ηγεσία.

Νιος ήμουνα και γέρασα που λένε. Με τη σπάθα της διαγραφής άλλοτε πάνω από τα κεφάλια φίλων και συντρόφων και άλλοτε να παίρνει κεφάλια και να «στιγματίζει» συναγωνιστές στους κοινούς μας αγώνες. Υπόψη, ότι, αν και πολλές φορές διαφώνησα, το ιστορικό της οικογένειάς μου με διαφύλαξε από αυτή την «ταπείνωση». Εντούτοις, κάποιες διαγραφές και τότε, το μακρινό 1977 της μεταπολίτευσης, με οδήγησαν μακράν των αριστερών οργανώσεων, διά παντός. Ωστε σήμερα να «ανήκω» στο ευρύ, πιστεύω, φάσμα των Αλφα Αλφα (Ανώνυμων Αριστερών· ο χαρακτηρισμός… ανήκει στον φίλο και συνάδελφο Ζώη Τσόλη), προερχόμενο εκ των Ανώνυμων Αλκοολικών, ως εξαρτημένων, ημών, από την Αριστερά!..